นับตั้งแต่ฉันมีเธอ ก้าวเข้ามา
ความเหงาและคราบน้ำตา เริ่มจางหาย
ฉันบอกลาความเหว่ว้า ความเดียวดาย
เป็นฤดูรักขึ้นทันใด เพราะหัวใจเป็นสีชมพู

               

เธอมีอยู่จริง และมีตัวตน
โดยที่ฉันไม่ต้องดิ้นรน คว้าค้นจากที่ไหน
วันนี้เธอเป็นคนเดียว ที่จะเกี่ยวข้องในหัวใจ
ไม่ว่าจะอย่างไร เราจะไม่ร้างไร้ความผูกพัน

                   เหมือนโลกทั้งใบพล้นสดใส อารมณ์ดี
                   อ๋อ.. มีรักก็อย่างนี้ ช่างดีเป็นไหนๆ
                   จากที่เคยเห็นแก่ตัวเอง ไม่ค่อยเกรงเห็นแก่ใครๆ
                   ฉันกลับกลายเป็นคนใหม่ มีหัวใจที่แสนดี

จะขอเรียกเธอว่า "คนของหัวใจ"
                            คงไม่สายไปใช่ไหม ถ้าฉันจะเอ่ยคำนี้
                            ไม่อาจจะบอกกล่าว เพราะเรื่องราวมันทบทวี
                       ฉันจะปิดตาอยู่ทุกนาที แค่เพียงมีเธอคนนี้อยู่ข้างกาย

อาจมีคนอื่นอีกเป็นร้อยพัน
ที่รอจะเจอเธอและฉันในวันข้างหน้า
ไม่อาจจะเอ่ยอ้างอะไร คงต้องอาศัยกาลเวลา
พิสูจน์ทุกวาจา ที่พรั่งพรูออกมาให้เธอได้ฟัง

         ไม่มีใครรู้ว่า เราจะเหมือนเดิมอยู่อีกนานมั้ย
         ฉันจึงไม่อยากคาดหวังอะไรมากมายนักหนา
         แค่อยู่ใกล้ๆคนดี ชีวิตนี้ก็มีชีวา
         เพราะเธอคือสิ่งมีค่า ที่โลกหมุนมาให้เรามีกัน

         อยู่ในวังวน ของคนมีความรัก
         เพราะเธอทำให้ฉันรู้จัก และหลงใหล
         เธอจะเป็นคนที่แสนดี นับจากนี้และต่อไป
         คือทุกอย่างในหัวใจ ไม่ว่าอะไรจะเปลี่ยนแปลง

ณ เวลานี้ ฉันไม่อาจจะสัญญาด้วยคำใดๆ
แค่จะทำทุกวันของเราให้ดีที่สุด เท่านั้นเอง